Γενικά ο Σεπτέμβριος φέρνει μαζί του μια ψυχολογική πίεση. Δεν είναι απλώς η μετάβαση από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο, αλλά η αλλαγή ενός ολόκληρου εσωτερικού ρυθμού. Μετά από εβδομάδες πιο χαλαρών ρυθμών και μεγαλύτερης ευελιξίας, ο Σεπτέμβριος έρχεται σαν μια ώθηση για «επανεκκίνηση» υπενθυμίζοντάς μας ότι κάπου εδώ ήρθε για ακόμη μια φορά το τέλος της ξεγνοιασιάς και της ανεμελιάς. Ήρθε η στιγμή να επιστρέψουμε ξανά σιγά σιγά πίσω στη ρουτίνα, στο πρόγραμμα, και τις υποχρεώσεις. Αυτή η επιστροφή, από μόνη της, είναι επακόλουθο να φέρει μαζί της και μια δόση άγχους…
Τί γίνεται όμως με τα επίπεδα του άγχους μας όταν πετάγεται και στο feed μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φράσεις αναρτημένες σε μορφή memes, reels, podcasts με συμβουλές, όπως:
Αυτή η συλλογική κοινωνική επιστροφή μας επηρεάζει την ψυχολογία μας περισσότερο απ’ όσο συνειδητοποιούμε.Παρόλο που μας είναι ξεκάθαρα αισθητή η αλλαγή της συλλογικής ενέργειας γύρω μας, βλέποντας ξανά τους δρόμους να γεμίζουν, οι ρυθμοί να ανεβαίνουν, οι άνθρωποι να βιάζονται περισσότερο, έρχονται και αυτές οι υπενθυμίσεις με τις προαναφερόμενες φράσεις και συμβάλλουν στην επιδείνωση του άγχους που ήδη πιθανόν να αισθανόμαστε. Στην προσπάθειά μας για μια όσο περισσότερο δυνατό ομαλή μετάβαση, ακόμη κι αν η δική μας ζωή δεν αλλάζει δραματικά, το περιβάλλον μάς στέλνει σήματα έντασης που το σώμα καταγράφει ως απειλή. Σκέψεις όπως:
Ας προσπαθήσουμε να το πάρουμε βήμα-βήμα:
- Δεν χρειάζεται να τα κάνουμε όλα μαζί ταυτόχρονα. Το νευρικό μας σύστημα χρειάζεται μια περίοδο προσαρμογής σε μια διαφορετική καθημερινότητα από ότι έχει συνηθίσει τους προηγούμενους μήνες.
- Δεν χρειάζεται να βάλουμε ‘στόχους’. Μπορούμε να μοιράσουμε σε μικρά, ρεαλιστικά βήματα πράγματα που εμπίπτουν στις ‘υποχρεώσεις’ μας, για να καταφέρουμε να φτάσουμε σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.
- Δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια, ή αλλιώς, επάξια των προσδοκιών των άλλων ή της κοινωνίας. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί δρόμοι που καταλήγουν στον ίδιο προορισμό. Κάντε τα πράγματα με τον δικό σας τρόπο.
- Μην ξεχνάτε να αφήνετε και λίγο χώρο για εσάς μέσα στη μέρα σας, για αυτοφροντίδα και χαλάρωση.
Να θυμάσαι!
Μια περίοδος προσαρμογής, δεν χρειάζεται μεγάλες αλλαγές, αλλά συνέπεια στα ρεαλιστικά βήματα που βάλαμε στο πρόγραμμά μας. Μπορούμε να ξαναβρούμε τον ρυθμό μας με έναν πιο συνειδητό, ανθρώπινο, και φροντιστικό τρόπο. Η μετάβαση είναι μια διαδικασία η οποία μας φροντίζει όσο εμείς την φροντίζουμε.
Απάντηση